Universiteit, blijf jezelf!
De stofwolken rondom de viering van 395 jaar Rijksuniversiteit Groningen (RUG) zijn neergedaald. Terecht is er veel aandacht geweest voor een instelling die immens veel betekent voor de stad. Zorg er dan echter wel voor dat je deze betekenis niet te grabbel gooit door te veel op te offeren in de zoektocht naar de excellente student.
Het afgelopen jaar heeft er een stille revolutie plaatsgevonden in het bestuur van de Rijksuniversiteit Groningen. Simon Kuipers is als voorzitter van het College van Bestuur opgevolgd door Sibrand Poppema.
Een uitspraak van Kuipers is dat wanneer je bezig bent aan een vierjarige studie, je er zes jaar over mag doen. Ben je erg slim, dan rek je de benodigde drie jaar op tot vijf. De rest van de tijd kunnen studenten gebruiken om zich te ontwikkelen op sociaal, intellectueel en organisatorisch gebied. Dat de Groninger student zich dit geen twee keer laat zeggen, blijkt uit het levendige studentenleven van gezelligheidsverenigingen, studieverenigingen, sportverenigingen en andere organisaties waar je jezelf als student verdienstelijk maakt om tot volledige ontwikkeling te komen.
Het maatschappelijk potentieel van de Groninger student is hierdoor immens. Wanneer er in Den Haag en omstreken wordt gesproken over ?de Groninger kabel? toont dit aan dat onze universiteit voldoende kwaliteit levert voor de BV Nederland. Ik ben er van overtuigd dat dit juist komt doordat studenten in Groningen altijd de ruimte hebben gekregen om zichzelf ook naast de studie te ontplooien. De Groninger student weet dat het om meer gaat dan de inhoud. Dat de vaardigheden tot het leggen van contacten, het bouwen van bruggen en het beschikken over een gezonde dosis maatschappelijke betrokkenheid van essentieel belang is. Er komen geen bleue academici uit Groningen, maar streetwise people die zichzelf hebben leren ontdekken en zich hebben ontwikkelt tot volwaardige young professionals.
De RUG legt een bom onder deze filosofie door meer dan ooit het leven buiten de universiteit te willen sturen. Een tweetal voorbeelden:
Drie jaar geleden zijn studentenorganisaties akkoord gegaan met het afronden van de hun introducties voor de start van het collegejaar. Als compensatie voor deze geste zou de universiteit zorgen voor het laten vervallen van de herkansingen in augustus, zodat iedereen ook echt tijd heeft voor deze introducties. Introducties zijn er namelijk niet alleen voor de eerstejaars, maar zeker ook voor de leden van de verenigingen. De afspraak tot het laten vervallen van de augustus-herkansingen is tot op heden niet nagekomen en het valt zeer te betwijfelen of dit ooit gebeurt.
Vorig jaar werd in de universiteitsraad afgesproken dat een bindend studieadvies (een bepaald aantal punten halen, anders vlieg je eruit) tot 2011 onbesproken zou blijven. Groningen is uniek in deze aanpak en heeft jarenlang de filosofie aangehangen dat een bindend studieadvies op zichzelf niet zal leiden tot betere rendementen. Het College in de nieuwe samenstelling ziet het bindend studieadvies, in combinatie met intensief onderwijs, opeens als een middel om de rendementen op te trekken en heeft de discussie na een jaar eenzijdig weer heropend.
Blijkbaar heeft de nieuwe collegevoorzitter geen boodschap aan een man een man, een woord een woord (ook al is dat woord van je voorganger). In mijn ogen een minachting van de universitaire medezeggenschap. Het universiteitsbestuur maakt ook misbruik van de positieve insteek van studenten om er gezamenlijk uit te komen. Een regelrechte salamitactiek. Steeds kleine stapjes zetten, waardoor een bindend studieadvies en het behoud van augustus-herkansingen geruisloos worden binnengehaald, terwijl hier (vrijwel) niets tegenover staat. De Rijksuniversiteit toont zich in deze zaken een onbetrouwbare partner.
Wat mij betreft moet de universiteit verder kijken dan de tijd die studenten over hun studie doen. Kies als universiteit voor ruimte en zelfontplooiing van je studenten. Laat je niet weerloos meevoeren in de vaart der volkeren maar behandel je studenten op een eigenzinnige, nuchtere Groningse manier. Wat heeft de maatschappij aan een 22-jarige student die vier jaar alleen maar met de neus in de boeken heeft gezeten? Een bijkomend effect is dat de afgestudeerden (alumni) met een voldaan gevoel zullen terugkijken op hun studententijd waarin het studeren in Groningen ?cht de mooiste en belangrijkste periode uit het leven is geweest. Op de langere termijn zal die positieve beeldvorming de RUG geen windeieren leggen wanneer het gaat om het binden van deze alumni.
RUG, verloochenen jezelf niet. Weet waar je kracht ligt. Dat is voornamelijk als een breed opleidingsinstituut voor de drie noordelijke provincies. Het is prima om je te focussen en te laten zien dat Groningen ook excellent is op kennisgebied. Zorg er dan wel voor dat Groningen als bruisende studentenstad niet verloren gaat in deze ambitie.