Huisje, boompje, beestje?

Zaterdagavond zat ik rustig op de  bank toen ik op twitter een berichtje van de NOS zag over studentenhuisvesting in Groningen. Om 22.30 uur toch maar even het nieuws opgezet, want ik ben wel benieuwd wat er gebeurd is. Eerst wat nieuws over oranje en dan als tweede (!) item het huisvestingsgebeuren.

Ik ben verbaasd. Niet alleen over het feit dat dit het 2e item op het NOS-journaal is, maar ook omdat er niets nieuws wordt gemeld (gelukkig aan de ene kant, ik ben nog steeds helemaal up to date). De ‘problematiek’ waar over gesproken wordt is niet onbekend in Groningen. Een paar keer week staat er wel wat over studenten/jongerenhuisvesting in het Dagblad en ook wordt er vaak gesproken over dit onderwerp binnen de raad.

Op dat moment dacht ik, bijzonder dat het op een zaterdagavond zonder ‘speciale’ aanleiding op het landelijke nieuws komt. Ik had het me kunnen voorstellen wanneer de aanleiding was geweest een (van de vier) van de discussieavonden die over de plannen ‘Bouw Jong’ en de voorgenomen projecten voor jongerenhuisvesting, was ge-escaleerd  (wat niet zo is, ze zijn namelijk bijzonder informatief geweest), maar zoiets dergelijks was niet de aanleiding.

Ik besloot zaterdag het erbij te laten (ondanks wat krabbeltjes en smsjes van vrienden hierover met de vraag: wat gebeurd daar in Groningen), omdat ik niets nieuws hoorde. Totdat ik vandaag de Groninger Internet Courant en de rtl -nieuws pagina las en gebeld werd door NRC next. Ik denk dat er wel wat rechtgezet moet worden naar aanleiding van het bericht van de NOS.

Jongerenhuisvesting is namelijk niet nieuw, maar een langlopend dossier in Groningen. Groningen neemt ten opzichte van andere steden een bijzondere positie omdat studenten hier niet op een campus ergens buiten de stad worden neergezet, maar juist met de andere inwoners – de stadjers – samen in deze stad wonen. En dat maakt Groningen bijzonder.

Het is een feit dat de laatste jaren er veel meer jongeren naar de stad zijn gekomen in vergelijking met  bijvoorbeeld 20 tot 30 jaar geleden en dat er niet voldoende (kwalitatief goede) woningen zijn bijgebouwd en de 15%-norm zijn ook ongunstige gevolgen kan hebben en dat er nu meer studenten gaan wonen in de schil- en buitenwijken en dat de verhouding student&stadjer is verhard. En zo zijn er nog vele feiten die genoemd kunnen worden, maar het is allemaal niet nieuw.

Er zijn twee voorwaarden die ervoor kunnen zorgen dat de ‘problematiek’ wordt opgelost: er moeten voldoende kwalitatief goede woningen komen en de verhouding tussen studenten&stadjers moeten worden verbeterd.

We gaan de komende jaren bouwen, en veel. In totaal moeten er 5600 eenheden voor jongeren komen (project ‘Bouw Jong’) en dat moet gebeuren in samenspraak met de stad. De eerste bijeenkomsten met Stadjers zijn geweest en nu zullen de plannen geconcretiseerd gaan worden. Maar dit is nog niet genoeg; voordat de eerste (permanente) huizen er staan, zijn we ook een paar jaar verder. Tot die tijd zal er de druk op de wijken hoog zijn. In januari hebben wij een motie ingediend (en is aangenomen) om te gaan inventariseren en projecten te ontwikkelen voor de periode 2014-2018, want dat is nodig omdat bovenstaand project niet voldoende huisvesting oplevert. Niet alleen jongerenhuisvesting is nodig, maar ook starterswoningen en gezinswoningen, zodat de doorstroom op gang kan komen en studentenkamers vrijkomen voor een nieuwe lichting studenten.

De tweede voorwaarde is de verhouding studenten&stadjers verbeteren. Omdat het bouwen van woningen niet over een nacht ijs gaat en de druk op de wijken dus hoog zal blijven, moeten we aan de slag met het verbeteren van de relaties binnen de stad. Niet elke student is een hard drinkende, zwaar brallende, chaosveroorzakende, nooit slapende en a-sociale persoon (gelukkig niet, maar er zijn natuurlijk rotte appels); maar dit is wel het beeld dat leeft in de media. En niet elke stadjer is een snel op zijn tenen getrapte, kan niets hebbende en snel geïrriteerde persoon (ook gelukkig niet, al zijn deze er ook); maar vaak gewoon benaderbaar. En dat geldt voor studenten niet anders.

Het gesprek moet op gang gebracht worden, het lijkt in de media wel alsof deze twee groepen wereldvreemd van elkaar zijn geworden, terwijl voorheen deze twee in harmonie leefden. Dus aan studenten: drink eens een kopje koffie met je buren en stel je netjes voor. Aan de buren: durf aan te bellen en te vertellen dat je de buurvrouw/man bent. Een gesprek is een dialoog en veronderstelt dus tweerichtingsverkeer, beide partijen moeten elkaar durven aan te spreken en op elkaars verantwoordelijkheden durven te wijzen (dus afspraken maken over onderhoud, geluid, enz.). Na een eerste kennismaking is het ook makkelijker om elkaar aan te spreken. Ook de gemeente en RUG en Hanze hebben een rol in de bewustmaking van hun nieuwe studenten.
 
In het najaar staat jongerenhuisvesting weer op de agenda van de raad, dan gaan we praten over de 15%-norm (vergunningsverplichting voor huizen met meer dan 3 studenten) per straat, de 0-DB norm, de plannen voor de grootschalige nieuwbouw, de geluiden uit de wijk en alles wat er verder nog mee te maken heeft. Ik was en ben  verbaasd over het item van de NOS, vraag me nog steeds af waarom het nu uit de lucht is komen vallen en het interessant is geworden om als landelijk nieuws tentoongespreid te worden, vooral zo net voor het nieuwe studiejaar. Wij zijn er in ieder geval nauwlettend mee bezig en houden de vinger aan de pols.

Maar laten we niet vergeten dat Groningen een stad is voor Stadjers én Studenten.

Rebecca