Einde van het feest

Nog minder dan 24 uur rest mij als fractievoorzitter. Na ruim vier jaar komt er voor mij een einde aan mijn actieve rol binnen Student en Stad. Met een voldaan gevoel over dat wat is geweest en met een gerust hart over de toekomst draag ik morgen het stokje over. In mijn laatste weblog een terugblik op de afgelopen vier jaar en de verkiezingen en een blik vooruit naar de toekomst. Allemaal in exact 1000 woorden.

Vorige week woensdag kreeg Student en Stad 3566 stemmen. In vergelijking met de 2379 van vier jaar geleden een behoorlijke stijging. Qua zetels zat er helaas niet meer in dan de ene zetel die we al hadden. Toch overheerst bij mij vooral tevredenheid. Als Student en Stad moeten we iedere vier jaar weer een enorme groep nieuwe kiezers aan ons weten te binden om terug te keren in de raad. Mijn voorzichtige inschatting is dat van de 3566 mensen die op ons hebben gestemd, in ieder geval 2000 dat voor de eerste keer hebben gedaan. De uitslag van vorige week woensdag zorgt voor een diffuus beeld. Ik ben in ieder geval blij dat er nog steeds sprake is van een stevig fundament onder de aanpak van de Oostwand van de Grote Markt en het introduceren van een nieuw type openbaar vervoer in de stad. Ik hou van Groningen in de huidige vorm, maar een kenmerk van een levende stad is dat zij zichzelf steeds weer weet te verbazen en zichzelf opnieuw uitvindt en vernieuwd.  Anders is er namelijk sprake van een openluchtmuseum. De tram en het Groninger Forum zijn in de afgelopen vier jaar geen dogma's geweest voor Student en Stad. We hebben met een frisse blik en een kritisch oog op de portemonnee gekeken naar de toekomst van Groningen en hoe Stad er in 2015 voor moet staan. Het is dan ook niet voor niets dat wij ons manifest  "politiek bedrijven met het oog op de toekomst" hebben genoemd. 

Nu is het tijd om verder te gaan. Voor de komende periode is het van cruciaal belang dat we aandacht besteden aan onderwerpen die in de campagne ondersneeuwden of zelfs onzichtbaar waren. Hoe laten we (toekomstige) inwoners op een goede en betaalbare manier wonen in Groningen? Hoe maken we werk van onze lokale economie? Hoe zorgen we ervoor dat de bereikbaarheid voor auto's, fietsers en openbaar vervoer een grote impuls krijgt? Hoe geven we de komende jaren vorm aan sociaal beleid, sport en cultuur? Op welke manier stuwen we Groningen, toch de onderwijsstad bij uitstek, op in de vaart der volkeren? En hoe zorgen we dat, ondanks de ingrijpende bezuinigingen die we moeten plegen, de stad na deze operatie sterker staat dan momenteel het geval is? Alleen een(daad)krachtig en competent stadsbestuur kan een antwoord geven op deze vragen en vervolgens ook vorm geven aan de uitvoering. Ik zou het daarom ook niet erg vinden wanneer de onderhandelingen dit keer wat langer in beslag nemen. Alleen partijen die elkaar in de komende vier jaar blindelings vertrouwen, maar elkaar aan de andere kant ook ruimte gunnen, komen wat mij betreft in aanmerking voor een plek in het college. Het laatste waar de gemeente Groningen behoefte aan heeft, is een coalitie die onder externe druk rollebollend over straat gaat. 

Maar genoeg over vandaag en morgen. Nog eenmaal een blik op gisteren. Wat geweldig is aan een unieke partij als Student en Stad is dat je met een been volop in de studentenwereld staat, terwijl je met je andere been een belangrijke rol speelt in het bestuur van de stad. Ik waardeer de onderlinge verstandhouding in de raad zeer. Op de inhoud voeren we scherp het debat, maar na afloop gaan we allen door dezelfde deur. Door deze mentaliteit, die wars is van arrogantie en borstklopperij, is er ook voor een kleine partij voldoende te halen. Zolang er maar op een degelijke en constructieve manier politiek wordt bedreven. Ik kijk met tevredenheid terug op de afgelopen vier jaar waarin Finn en ik veel voor elkaar hebben gebokst. Voor een greep uit de door ons ontplooide initiatieven verwijs ik graag naar de website. Voor mij persoonlijk waren de deelname aan het Engelse project I'm a councillor, get me out of here, de benoemingsprocedure van burgemeester Peter Rehwinkel, het voorzitterschap van de Koppie Copy Jeugdbeleidprijs en de komst van het Glazen Huis naar de Grote Markt hoogtepunten. Ik ben blij en vereerd dat ik in dienst van de stad mijn rol heb kunnen spelen. Ondanks drukke weken van soms zeventig uur raadswerk en alles wat je via internet en e-mail krijgt te verstouwen, blijft de politiek mooi werk. Zeker in het lokale bestuur kun je zien waar je over praat en zijn de contacten met inwoners zeer waardevol. Het is uit deze contacten dat ik mijn inspiratie en energie heb weten te putten. Al met al waren de afgelopen vier jaar een plezierig festijn. Daarom: Groningen bedankt. 

Nu is het voor mij tijd om verder te gaan. De studie heeft op een laag pitje gestaan en vraagt om aandacht. Men stelt vaak de vraag of ik verder nog wat ga doen in de politiek. Ik sluit dat zeker niet uit. Ik heb gemerkt dat ik een politiek dier ben. Daarnaast is het, ik gaf het al eerder aan, een enorme eer om je zo actief met de publieke zaak bezig te houden. Dit heeft zeker mijn hart gestolen. Hoe dat in de toekomst een plaats krijgt is een vraag waar ik vandaag het antwoord niet op weet. Maar zo blijft er nog wat liggen voor morgen.

Als inwoner van deze stad zal ik vanaf nu de politiek vanaf de zijlijn volgen. Niet als een schreeuwende vader die commentaar heeft op zijn kind, maar als een trotse ouder die blij is om te zien dat iedereen op het veld plezier heeft en ondertussen ook nog mooie resultaten weet te boeken. Daarom: Rebecca & Remco het allerbeste voor de komende twee jaren. Geniet er van. Het is het allemaal meer dan waard!