Tekst raad 28 april 2010

Op 28 april 2010 zijn de nieuwe wethouders geïnstalleerd en hebben de coalitiepartijen hun programma aan de raad gepresenteerd. In dit nieuwsbericht vind je de woordvoering zoals deze is uitgesproken.

Voorzitter, allereerst wil ik de vier fractie feliciteren dat ze samen uit de zware onderhandelingsperiode zijn gekomen. Via twitter-updates volgde ik de onderhandelingen op de voet, althans voorzover de onderhandelaars ons mee wilden nemen in het proces. In ieder geval kwam vaak naar voren: belangrijke dag, positief, vol goede moed, heb er zin an, terugkoppelen met de partij en ga zo maar door. Dan is het nu eindelijk de tijd voor de niet college partijen om zich uit te spreken over het proces en het resultaat daarvan.

Het is een stuk waar men het op de hoofdlijnen moeilijk mee oneens kan zijn, stukje politiek proza. Op zich is dat een positieve constatering. Tijdens de openbare onderhandelingen heeft mijn partij al aangegeven dat het nieuwe college er moet staan met een sterk mandaat. Er zitten zware jaren aan te komen voor deze stad en de beslissingen die genomen moeten gaan worden, moeten op brede steun kunnen rekenen.

Om dit college te kunnen ondersteunen in haar mandaat, is het noodzakelijk dat niet alleen mijn partij, maar ook de stad weet wat dit mandaat inhoudt. In dat opzicht kan ik mijn voorganger Finn van Leeuwen noemen, ik citeer: ‘het is meer een etalageprogramma dan een overzicht van heldere keuzen. Toch zullen er keuzen gemaakt moeten worden.’ Einde citaat. De grote vraag die wij blijven behouden bij het lezen van het stuk, is samen te vatten in 1 woord: HOE?

Het programma geeft aan dat het om hoofdlijnen gaat, 39 pagina’s hebben deze hoofdlijnen nodig gehad. We worden erg afhankelijk gesteld van de jaarlijkse begrotingen en beleidsdocumenten. Want er wordt ons op dit moment maar een klein kijkje in de keuken gegund.

Ik zal stil willen staan bij de vier clusters en vervolgens de financiën bespreken :

Cluster Werken:
Toen wij de ambities van het college onder het eerste kopje doornamen was het alsof we ons eigen speerpunten programma aan het lezen waren. Kennis als economische motor. Het vestigingsklimaat voor onder meer ondernemers en studenten verbeteren en het laatste punt: aantrekkelijke binnenstad, ook tijdens de uitvoering van bouwprojecten kon bijna gecopy-pasted zijn.  Deze cluster kreeg vele krullen, maar ook vele hoe-dan in de kantlijn. Investeren, inzetten, continueren, uitbreiden, etc, allemaal erg mooi, maar heel wijs worden we er niet van.

De prominente plek die het Akkoord van Groningen in gaat nemen, stemt ons tevreden; niet alleen dat het Akkoord ingezet gaat worden om kennis te gaan toepassen, maar ook om te kijken welke rol het Akkoord kan vervullen ten aanzien van ondernemers en hoe het internationale netwerk van het Akkoord en de Akkoorpartners beter gebruikt kan worden.

Ten aanzien van het onderdeel werk en inkomen had mijn fractie graag een ambitie willen zien om zoveel mogelijk mensen duurzaam aan het werk te hebben en te houden, op de reguliere arbeidsmarkt.  

Compliment over het feit dat de jongeren en studenten deze keer al een iets prominentere plek innemen dan het vorige programma (dus niet alleen bij huisvesting). Dat mag ook wel gezien de uitspraken die gedaan zijn door alle partijen in de verkiezingen. De waarde van deze groep jongeren zal met het oog op de toekomst, namelijk de vergrijzing, alleen maar groter worden.

Cluster Wonen:
Ook deze cluster begint met een ambitie waar mijn fractie erg over te spreken was. Voldoende en betaalbaar aanbod voor alle doelgroepen: jongeren, studenten, starters, gezinnen, ouderen.
Dit zorgt automatisch voor een meer natuurlijke doorstroom. Maar die huizen staan er morgen nog niet. De taakstelling van 1150 te bouwen woningen wordt gehaald.

Dat is mooi, maar dat is niet goed genoeg. Vooral niet als we willen dat inderdaad die jongeren en studenten hier blijven komen, maar ook dat we willen dat zij hier blijven wonen. Waar is dan de ambitie?

Niet voor niets is er door de Raad uitgesproken deze college periode ook te willen beginnen met kijken wat UW opvolgers, het college 2010-2014, zouden kunnen betekenen voor jongeren en dus de doorstroming op het gebied van huisvesting. Wij zijn teleurgesteld dat de ambities ten aanzien van jongerenhuisvesting nu en in de toekomst en ten aanzien van starters niet terugkomen in de concrete afspraken in het programma.

Cluster Leven:
De keuzes die het college maakt voor de fiets en het openbaar vervoer, en ook het onderwijs, ondersteunen wij van harte.

De ambitie die uit wordt gesproken omtrent cultuur, die zouden we ook graag gezien hebben bij sport. Niet zozeer in de zin van dat we in een bepaalde ranking hoog willen scoren, maar dat we het niveau van voorzieningen en de deelname aan sport omhoog willen krikken. Groningen kenmerkt zich door een hoog aantal van top en prof sporters, gebruikt dit dan ook in het kader van je City of Talent campagne, of welke andere marketing campagne dan ook. Dit komt zowel ten goede voor het imago van de stad, als ter ondersteuning van de breedtesport. 

Cluster Eigen organisatie:
De grootste slag bezuinigingen moeten hier vandaan komen. Ook hier komt de HOE vraag weer om de hoek kijken, al worden er al wel wat voorzetten gegeven.

Wat niet vergeten moet worden is hoe belangrijk de rol van de gemeente als werkgever is en de uitstraling hiervan. Vooral het gezond houden van je organisatie is erg belangrijk. Het is niet zonder reden dat wij een motie hebben ingediend om een uitzondering voor jongeren te maken op de vacaturestop. Wij zullen hier nauw op toezien dat deze motie ook in acht wordt genomen. Op deze manier geven wij een signaal af naar andere ondernemers, maar ook houden we onze organisatie gezond.

Daarnaast moet de organisatie zich meer als een naar buiten toe presenteren. Het maakt voor de burger niet uit of hij nou belt met Piet of Annie, hij belt met de gemeente. Het nieuwe college geeft hiertoe een goede voorzet, maar zorg dat de organisatie ook achter deze eenheid flexibel is zodat meerdere mensen bepaalde zaken kunnen afhandelen.

Financiën en conclusie:
Voorzitter ik rond af. De komende tijd zal het risicomanagement een grotere rol gaan spelen dan ooit. De rol van een gezond weerstandsvermogen is onontbeerlijk. Het niveau verleggen naar matig is al een verbetering. U bent bekend met ons standpunt ten aanzien het weerstandsvermogen, wij zullen hier nog op terugkomen bij de begrotingen de komende jaren.

Het vorige college heeft een pakket klaargelegd met 70 miljoen aan mogelijke bezuinigingen. Het nieuwe college kiest uit dat pakket 46 miljoen aan opties om te gaan bezuinigingen.  De vraag waar ik mijn woordvoering mee begon, hoe dan, komt hier ook weer terug. Welke keuzes maakt het college hierin en misschien nog wel belangrijker welke keuzes niet? Welk mandaat geven wij U mee? Dat is ons niet duidelijk. Ik zou daar graag over verder spreken met het nieuwe college en de raad.