Akkoord van Groningen

Op maandag 29 juni 2009 heeft minister-president Balkenende het Akkoord van Groningen 2.0 uit de handen van burgemeester Jacques Wallage, Sibrand Poppema (Rijksuniversiteit), Henk Pijlman (Hanzehogeschool) en Bert Bruggeman (Universitair Medisch Centrum Groningen), in ontvangst genomen.

Het Akkoord van Groningen 2.0 zegt de doelen en ambities die de akkoordpartners in versie 1.0 hebben gesteld te hebben aangescherpt, om zo de positie van de stad Groningen als kennisknooppunt verder te ontwikkelen en daarmee de kenniseconomie verder te versterken. Hierbij komt de focus te liggen  op healthy ageing en energy. Wat je jezelf daarbij kan afvragen is of een intentieverklaring zoals deze daarvoor voldoende is. Student en Stad is van mening dat er nog veel moet gebeuren voordat we kunnen zeggen dat het Akkoord van Groningen daadwerkelijk een impuls heeft gegeven aan de kennisontwikkeling, innovatie en internationale bekendheid van de stad Groningen.


Een stukje geschiedenis; in 2005 hebben gemeente, rijksuniversiteit en hanzehogeschool zich bereid verklaart in te zetten voor de toekomst van het hoger onderwijs in Groningen. Het Akkoord van Groningen was de uitkomst van een aantal werkbijeenkomsten. De partijen verklaarden ??n visie te hebben, namelijk een gezamenlijke agenda tot 2010, met gedeelde investeringen.

Het belang van het Akkoord is evident, het samenwerkingsverband is een uniek middel om een impuls te geven aan innovatie en kennisontwikkeling en het kan worden gezien als een fundament voor economische ontwikkeling van de stad (en regio) Groningen. De reden dat Student en Stad kritisch is op het Akkoord 2.0 heeft een aantal redenen. Het Akkoord is niet concreet genoeg, het is een opsomming van reeds geplande activiteiten en het spreekt geen ambitie uit voor waar we in 2020 willen staan. Bij de begroting 2009 heeft Student en Stad een motie ingediend die ervoor moet zorgen dat er jaarlijks rond kernthema's een bijeenkomst wordt georganiseerd, waarbij verschillende experts, organisaties en instellingen worden uitgenodigd om gericht beleid en concrete acties te ontwikkelen. Zoals verwacht zal het Akkoord 2.0 dit soort bijeenkomsten meer dan nodig hebben omdat concreet geformuleerde doelen en acties grotendeels ontbreken.

Zernike Science Park is een voorbeeld van het niet durven uitspreken van je ambities en hieraan een concreet stappenplan aan te koppelen. De Gemeente en de instellingen voeren al jaren discussie over hoe Zernike zich zou moeten ontwikkelen. Dat het Zernike Science Park zich moet ontwikkelen en wat de waarde daarvan is, staat als een paal boven water, ook voor de partijen. Alleen durven de partijen hierover geen harde uitspraken te doen en de handen in elkaar te slaan om zo tot een oplossing en een uitwerking van dit gebied te komen. Dit voorbeeld geeft de zwakte van het Akkoord weer; het ontbreken van concretisering en durf.

Het Akkoord van Groningen 2.0 lijkt qua tekst veel op het eerste Akkoord van Groningen. Het is dezelfde jas, die nog steeds niet dicht kan. Concretisering van het Akkoord is noodzakelijk om Groningen te ontwikkelen als kennisknooppunt, nationaal en internationaal.